Beschreibung
Nick Cave und Przyjaciele: W Moich Ramionach
Produzent: Mateusz Pospieszalski
Komponist: Nick Cave
Texter: Nick Cave
Texter: Roman Kołakowski
Texter: Aleksander Kołakowski
Arrangeur: Mateusz Pospieszalski
Akkordeon: Mateusz Pospieszalski
Bassgitarre: Karim Martusewicz
Schlagzeug: Radosław Maciński
Gitarre: Przemysław Greger
Gitarre: Janusz Iwański
Tastaturen: Adam Prucnal
Synthesizer: Adam Prucnal
Violine: Adam Prucnal
Hammond-Orgel: Wojciech Karolak
Schlagzeug: Zbigniew Brysiak
DJ: Piotr Waglewski
Trompete: Antoni Gralak
Saxophon: Antoni Gralak
Songtext und Übersetzung
Original
Zamknął się wóz, który na ulicy stał.
Musieli jechać już, szef stanowczo rozkazał.
I cyrk bez klauna ruszył na krań świata w post.
Deszcz lał jak z cebra, gdy wtaczali się na most.
Dla przeobrębanej ziemi i dla wyschniętej rzeki zakończył się wielki post.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Garbus, Atlas, karlica, pogromcy oraz żonglerzy.
Wszyscy milczeli ponuro i nikt naprawdę nie wierzył, że dwa istnienia, dwa istnienia przerwie jeden strzał.
Klaun starego kucyka miał. Sama skóra i kości.
Choć nazywał go Smutkiem, nie znał innej radości.
Szef cyrku go zastrzelił, bo nienawidził starości.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk.
Trzech szarbów z łopatami wykopać miało dół i każdy bał się myśleć, co klaun czuł.
Szef cyrku wymachiwał dymiącym pistoletem i darł się.
Palanty ogrzewać tę kabaretę! Spóźnimy się, spóźnimy.
O Boże, ależ błoto!
Dlaczego cała trupa przy trupie stoi z sobą? Na żal się wam zebrało.
Przysypcie piachem ścierwo nim grabarze kruki do tańca śmierci się zerwą.
W rozpięty brezent plamę jak perły tłukły krople.
Deszcz mieszał się ze łzami.
Padało coraz mocniej. I cyrk jak kondukt ruszył.
Zawyły bestie w klatkach. Dziewczyna ptak, pół człowiek, kulawa akrobatka.
Deszcz padał, a dolinę wypełnił straszny odór, bo ze złom felujący wypłynął nagle trup.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun. Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
I spróbował z czarnej chmury drawa skróc.
I czynił swą powinność drawa suk.
A klaun się zamknął w wozie, co na ulicy stał.
I stukał się po głowie i w przepaść rona szedł.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Widzieli, jak się zbliża mroczna ceruś.
Wiedzieli, że klaun jest już blisko wszechu.
Odkryli dziwną stronę różnice.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Odkryli dziwną stronę różnice.
Deszczowy cyrk, deszczowy klaun.
Deszczowy cyrk.
Deutsche Übersetzung
Ein auf der Straße geparktes Auto wurde geschlossen.
Sie mussten jetzt gehen, befahl der Chef energisch.
Und der Zirkus ohne Clown zog in der Fastenzeit ans Ende der Welt.
Als sie auf die Brücke rollten, regnete es wie verrückt.
Die Fastenzeit ist für das erschöpfte Land und den ausgetrockneten Fluss zu Ende.
Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown.
Glöckner, Atlas, Zwerg, Dompteur und Gaukler.
Alle schwiegen düster, und niemand glaubte wirklich, dass zwei Leben, zwei Existenzen durch einen Schuss unterbrochen werden würden.
Der Clown hatte ein altes Pony. Nur Haut und Knochen.
Obwohl er es Trauer nannte, kannte er keine andere Freude.
Der Zirkusboss erschoss ihn, weil er das Alter hasste.
Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus.
Drei Männer mit Schaufeln sollten das Loch graben und alle hatten Angst, darüber nachzudenken, was der Clown fühlte.
Der Zirkusboss schwenkte eine rauchende Waffe und schrie.
Idioten, heizt dieses Kabarett an! Wir werden zu spät kommen, wir werden zu spät kommen.
Oh Gott, es ist so matschig!
Warum steht die gesamte Leiche neben der Leiche? Du hattest Selbstmitleid.
Bedecken Sie den Kadaver mit Sand, bevor die Totengräber und die Raben den Totentanz beginnen.
Tropfentropfen prasseln wie Perlen auf die gespannte Plane.
Der Regen vermischte sich mit Tränen.
Es regnete immer stärker. Und der Zirkus, einer Prozession gleich, begann.
Die eingesperrten Tiere heulten. Vogelmädchen, halb Mensch, lahme Akrobatin.
Es regnete und ein schrecklicher Gestank erfüllte das Tal, als plötzlich eine Leiche aus dem Schrotthaufen auftauchte.
Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown. Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown.
Und er versuchte, den Zug aus der schwarzen Wolke zu verkürzen.
Und er hat seine Pflicht getan, die Hündinnen zu zeichnen.
Und der Clown schloss sich in dem Auto ein, das auf der Straße stand.
Und er tippte mit dem Kopf und ging in den Abgrund des Flusses.
Regenzirkus, Regenclown.
Sie sahen, wie sich der dunkle Cerus näherte.
Sie wussten, dass der Clown bereits in der Nähe von allem war.
Sie entdeckten eine seltsame Seite des Unterschieds.
Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus, Regenclown.
Sie entdeckten eine seltsame Seite des Unterschieds.
Regenzirkus, Regenclown.
Regenzirkus.