Beschreibung
Nick Cave und Przyjaciele: W Moich Ramionach
Produzent: Mateusz Pospieszalski
Komponist: Nick Cave
Texter: Nick Cave
Texter: Roman Kołakowski
Texter: Aleksander Kołakowski
Arrangeur: Mateusz Pospieszalski
Akkordeon: Mateusz Pospieszalski
Bassgitarre: Karim Martusewicz
Schlagzeug: Radosław Maciński
Gitarre: Przemysław Greger
Gitarre: Janusz Iwański
Tastaturen: Adam Prucnal
Synthesizer: Adam Prucnal
Violine: Adam Prucnal
Hammond-Orgel: Wojciech Karolak
Schlagzeug: Zbigniew Brysiak
DJ: Piotr Waglewski
Trompete: Antoni Gralak
Saxophon: Antoni Gralak
Songtext und Übersetzung
Original
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Jestem wysoki dość. Nie garbię się. Okej, w sumie sylwetka do pozazdroszczenia.
Przypuszczam też, że mam fotogeniczną twarz.
To tylko kwestia jest oświetlenia.
O'Malley niezły bar prowadził vis a vis. Strasznie mnie suszy. Nalej mi jednego.
O'Malley nie pił już od ładnych paru lat. Nie jesteś pierwszy.
Znam ten ból, kolego. Bar prawie pusty był. Z radia się sączył blues.
Muzyczka brzmiała całkiem, całkiem miło.
Mój ulubiony gin O'Malley nalał, lecz podniosłem szklankę i mnie odrzuciło.
Żołądek skręcił ból, oczy mi zaszły mgłą. Skąd tu się nagle wzięło tyle osób?
Muszę przełamać wstręt, powstrzymać drżenie rąk. Krawat, nadgarstek, szyja.
Znasz ten sposób. Co pierwsze było, strzał czy alkoholu haus?
To O'Malley zginął nadzwyczajnie łatwo.
Za łatwo, ale przez butelki w ruch dno padało na mnie fantastyczne światło.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar.
Widziałem raz w TV gatunek wstrętnych ryb, co spuchniętymi czyszczą dno wargami.
Missy somale też już wyglądała tak, jakby oddychać miała chęć skrzelami.
Przypadkiem blisko był talerzy pełen zlew, a obok niego beczka na pomyje.
Musiała tłustą twarz zanurzyć w gęstą ciecz.
Przestała puszczać bąble, więc nie żyje.
Zwykle rodzinny bar przynosi marny grosz.
Interes jednak kręcił się o dziwo. O'Malley córkę miał.
Każdy mógłby jej ciopan, lecz podawała najwspanialsze piwo.
Mimo brzydoty swej fascynowała mnie, bo pracowita była i uczciwa.
W pomyjach brudzie, w grywie.
W kłębek zwinęła się jak prorok Jonas w brzuchu wieloryba.
Chwyciłem ją za krtań. Pękła jak kruche szkło. W radiu symfonię grali patetyczną.
Gafrej od stołu wstał, więc zastrzeliłem go i zobaczyłem światłość ekstatyczną.
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar,
O'Malley's bar.
Śpiewać, że brak silnej woli mi. Lecz pijąc, zwalniam z kajdan swego ducha.
A wtedy pani Holmes się rozgrzeszczała tak, że warto było moment jej posłuchać. Śpiewałem z wszystkich sił. Byłem jak stado hien.
Warczałem i skomliłem niby szczeniak. Potem muchomory zrobiłem z pani Holmes.
Jej mąż bezwzględnie mocne miał wrażenia.
Ostatni nabój mam. Ruletkę zagrać czas. Pertaktę już będę, ekstać zakręcony.
Sprawdzę, czy mister Holmes cud szczęścia będzie miał. Plusnęła krew.
Dołączył do swej żony. W tym mieście mieszkam już prawie trzydzieści lat.
Nie jestem chyba obcy dla nikogo, lecz sześć nowiutkich kul w komorach przyda się, gdyby ktoś zechciał spojrzeć na mnie wrogo.
Mierzyłem w niego znów, żeby nie męczył się. Zawsze wrażliwy byłem na cierpienie, lecz przeszkodziła mi w tym
Kathleen Carpenter.
Strzeliłem do niej przez niecierpliwienie.
O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar, O'Malley's bar. Stare malowidła.
Na szczęście whisky łyk zamienił nerwy w stal.
Poczułem, że mi wyrastają skrzydła. Korona z czarnych piór kryła złocistą twarz. To dla mnie Chick
Corea grał La Fiesta. Cudowną ferią barw Romalea lśnił.
Podszedłem cicho do Vincenta Westa.
Siedział, nie mówiąc nic.
Ostatni myślał, że władza zdała w ójść egzekutora.
Lecz zaczął kurczyć się i był już dzieckiem, gdy szepnąłem mu do ucha: „Vincent, pora. Wiesz, Vincent, ja cię znam. Mieszkałem wiele lat, tuż obok ciebie.
Jesteś zaskoczony? I twego syna tam grałem z nim w piłkę raz.
Popatrzył na mnie, jakbym był szalony. Nic nie wiedziałem, że kto wygrał. Jak to kto?
Strasznie mnie wkurza facet, co się skrywa, gdy z bliska pada strzał to pocisk dziwna rzecz mózg rozwalając głowy pół urywa. Ach!
Ostatni światła błysk łypie niczym flesz. Ale dostrzegłem w lustrze swe odbicie.
Tu stoi człowiek, co nigdy nie widział, by ktokolwiek wyglądał tak znakomicie.
Dwa krucze skrzydła i wspaniały złoty szpon. Sylwetce nie mam nic do zarzucenia.
Zapamiętajcie tę fotogeniczną twarz. Film sztuką jest dobrego oświetlenia.
Finalny kadr i jest. Trzeba ukłonić się. A może byśmy jeszcze coś wypili?
Za dobry seans, widź. Nie pożałuję blaf. Nikt nie zaklaskał. Wszyscy już nie żyli.
Ta cisza trwała wiek. Przerwał ją syren jęk. To nadjechały policyjne wozy.
Ręce na kark i wyjść. Nie masz najmniejszych szans.
Dlaczego na cmentarzach rosną brzozy?
Ostatni nabój mam. Ręka zadrżała mi.
Czyżbym miał w sobie jeszcze strachu ślady? Rewolwer trzeba wznieść jak pierwszą szklankę lał.
Krawat, nadgarstek, szyja. Nie dam rady.
Na zewnątrz wyrzuć broń. Ręce na kark i wyjść.
O własnej śmierci nigdy nie myślałem. Ostatni nabój. Tak, starczy nacisnąć spust. Strzeliłem.
Żyję, czyli zbudowałem.
Świeciło tysiąc słońc, gdy opuszczałem sam Romalea szczetnie otoczony. Widziałem pełno glin z karabinami. Stop!
Nie strzelać! Ja nie jestem uzbrojony.
Gdy policyjny wóz zabierał w próżnię mnie, widziałem tęczę. Radio grało Marsa.
Wjechał karetek sznur od Romalea bar. Zacząłem liczyć każdy strzał na palcach.
Raz.
Dwa.
Trzy.
Deutsche Übersetzung
O'Malleys Bar,
O'Malleys Bar, O'Malleys Bar,
O'Malleys Bar.
O'Malleys Bar,
O'Malleys Bar,
O'Malleys Bar, O'Malleys Bar.
Ich bin ziemlich groß. Ich lüge nicht. Okay, eigentlich eine beneidenswerte Figur.
Ich nehme auch an, dass ich ein fotogenes Gesicht habe.
Es ist nur eine Frage der Beleuchtung.
O'Malley betrieb gegenüber eine nette Bar. Es trocknet mich schrecklich aus. Schenk mir eins ein.
O'Malley hatte seit einigen Jahren keinen Alkohol mehr getrunken. Du bist nicht der Erste.
Ich kenne den Schmerz, Kumpel. Die Bar war fast leer. Blues strömte aus dem Radio.
Die Musik klang ganz, ganz schön.
O'Malley schenkte mir meinen Lieblingsgin ein, aber ich hob das Glas und war abgestoßen.
Mein Magen drehte sich um und meine Augen verschwimmten. Woher kamen plötzlich so viele Menschen?
Ich muss meinen Ekel überwinden und verhindern, dass meine Hände zittern. Krawatte, Handgelenk, Hals.
Du kennst den Weg. Was war zuerst da, der Schuss oder das Alkoholhaus?
Es war O'Malley, der extrem leicht starb.
Zu einfach, aber dank der sich unten bewegenden Flaschen fiel fantastisches Licht auf mich.
O'Malleys Bar,
O'Malley's Bar, O'Malley's Bar, O'Malley's Bar.
Ich habe einmal im Fernsehen eine fiese Fischart gesehen, die mit ihren geschwollenen Lippen den Boden reinigt.
Auch Missy Somale sah aus, als ob sie durch ihre Kiemen atmen wollte.
Zufällig befanden sich daneben ein Spülbecken voller Teller und ein Fässer.
Sie musste ihr öliges Gesicht in die dicke Flüssigkeit eintauchen.
Sie hat aufgehört, Blasen zu blasen, also ist sie tot.
Normalerweise bringt eine Familienbar einen Hungerlohn ein.
Allerdings lief das Geschäft überraschend gut. O'Malley hatte eine Tochter.
Jeder konnte sie schlagen, aber sie servierte das köstlichste Bier.
Trotz ihrer Hässlichkeit faszinierte sie mich, weil sie fleißig und ehrlich war.
Dreck im Hang, im Dreck.
Sie rollte sich wie der Prophet Jonas im Bauch eines Wals zusammen.
Ich packte sie am Hals. Es zersplitterte wie zerbrechliches Glas. Sie spielten im Radio eine feierliche Symphonie.
Gafrey stand vom Tisch auf, also schoss ich auf ihn und sah ein ekstatisches Licht.
O'Malleys Bar,
O'Malleys Bar,
O'Malleys Bar,
O'Malleys Bar.
Singe, dass mir die Willenskraft fehlt. Aber durch das Trinken befreie ich meinen Geist von den Fesseln.
Und dann erwärmte sich Mrs. Holmes so sehr, dass es sich lohnte, ihr einen Moment lang zuzuhören. Ich habe mit aller Kraft gesungen. Ich war wie ein Rudel Hyänen.
Ich knurrte und jammerte wie ein Welpe. Dann habe ich mit Frau Holmes Fliegenpilze gemacht.
Ihr Mann hatte absolut starke Eindrücke.
Ich habe die letzte Kugel. Es ist Zeit, Roulette zu spielen. Ich werde eine Weile dort bleiben, ich werde verrückt sein.
Ich werde sehen, ob Mr. Holmes ein Wunder des Glücks haben wird. Blut spritzte.
Er schloss sich seiner Frau an. Ich lebe seit fast dreißig Jahren in dieser Stadt.
Ich glaube nicht, dass ich für irgendjemanden ein Fremder bin, aber sechs brandneue Kugeln in den Kammern werden sich als nützlich erweisen, wenn jemand beschließt, mich feindselig anzusehen.
Ich zielte noch einmal auf ihn, damit er nicht müde wurde. Ich war schon immer empfindlich gegenüber Leid, aber sie hat mich davon abgehalten
Kathleen Carpenter.
Ich habe sie aus Ungeduld erschossen.
O'Malley's Bar, O'Malley's Bar, O'Malley's Bar, O'Malley's Bar. Alte Gemälde.
Glücklicherweise ließ ein Schluck Whiskey meine Nerven in Stahl verwandeln.
Es kam mir vor, als würden mir Flügel wachsen. Eine Krone aus schwarzen Federn bedeckte ein goldenes Gesicht. Das ist Chick für mich
Corea spielte La Fiesta. Romalea erstrahlte in einem wundervollen Farbenrausch.
Ich ging leise auf Vincent West zu.
Er saß da und sagte nichts.
Der letzte glaubte, die Behörden hätten den Henker aufgegeben.
Aber er begann zu schrumpfen und war schon ein Kind, als ich ihm ins Ohr flüsterte: „Vincent, es ist Zeit. Weißt du, Vincent, ich kenne dich. Ich habe viele Jahre direkt neben dir gelebt.“
Sind Sie überrascht? Und Ihr Sohn dort, ich habe einmal mit ihm Fußball gespielt.
Er sah mich an, als wäre ich verrückt. Ich wusste nicht, wer gewonnen hat. Wie wen?
Ich bin furchtbar irritiert von einem Kerl, der sich versteckt, wenn ein Schuss aus nächster Nähe abgefeuert wird, ist es eine Kugel, es ist eine seltsame Sache, dass das Gehirn die Hälfte des Kopfes in die Luft jagt, wenn es den Kopf in die Luft jagt. Ach!
Der letzte Lichtblitz zuckt wie ein Blitz. Aber ich sah mein Spiegelbild im Spiegel.
Hier steht ein Mann, der noch nie jemanden so exquisit gesehen hat.
Zwei Rabenflügel und eine prächtige goldene Klaue. An der Silhouette kann ich mich nicht beschweren.
Erinnern Sie sich an dieses fotogene Gesicht. Die Kunst des Films ist eine gute Beleuchtung.
Der letzte Rahmen ist da. Du musst dich verbeugen. Vielleicht könnten wir etwas anderes trinken?
Was für eine gute Show, sehen Sie. Ich werde Blaf nicht bereuen. Niemand klatschte. Sie waren alle tot.
Dieses Schweigen dauerte eine Ewigkeit. Sie wurde durch das Geräusch einer Sirene unterbrochen. Dann kamen Polizeiautos.
Legen Sie Ihre Hände auf Ihren Hals und steigen Sie aus. Du hast nicht die geringste Chance.
Warum wachsen Birken auf Friedhöfen?
Ich habe die letzte Kugel. Meine Hand zitterte.
Habe ich noch Spuren von Angst in mir? Sobald das erste Glas eingeschenkt ist, muss der Revolver angehoben werden.
Krawatte, Handgelenk, Hals. Ich kann es nicht tun.
Draußen, wirf deine Waffen weg. Legen Sie Ihre Hände auf Ihren Hals und steigen Sie aus.
Ich habe nie an meinen eigenen Tod gedacht. Die letzte Kugel. Ja, drücken Sie einfach den Auslöser. Ich habe geschossen.
Ich lebe, das heißt, ich habe gebaut.
Tausend Sonnen schienen, als ich Romalea allein und völlig umzingelt zurückließ. Ich habe viele Polizisten mit Waffen gesehen. Stopp!
Nicht schießen! Ich bin nicht bewaffnet.
Als mich das Polizeiauto ins Leere brachte, sah ich einen Regenbogen. Das Radio spielte Mars.
Eine Reihe von Krankenwagen traf aus der Bar Romalea ein. Ich fing an, jeden Schuss an meinen Fingern zu zählen.
Einmal.
Zwei.
Drei.