Amelia

Bu parça, duyguların taştığı ama onları bulamadığın ya da tam olarak tanımlayamadığın, mide bulandırıcı derecede tatlı bir deneyim gibidir. Her kelimenin her şeyi ya güçlendirebileceği ya da yok edebileceği bir eşikte duruyormuşsun gibi hissedersin, ama yine de bırakamadığın şeyleri düşünmeye devam edersin. Her akorda, görünmez bir şeyin, unutmaya çalışmana rağmen, hatta istemesen bile, bir mıknatıs gibi seni çektiğini hissediyorsun. Anılardan uzaklaşamayan bakışlar ve artık acının bir parçası haline gelmiş öpücükler. Sonsuz “keşke”ler, ama her zaman çok geç kalınır. “Belirsiz bağımlılık” ve her şeyi geçmişte bırakırsan her şeyin daha kolay olacağı umudu arasında garip bir karışım. Ama unutmak imkansız. Olmaz. Duyguların ve düşüncelerin kontrol edilemediği ve belki de asla kontrol edilemeyeceği anlar hakkında bir parça.