Weitere Songs von SIXTYUPTOWN
Beschreibung
anhtunglenpho: das Album
Sänger: SIXTYUPTOWN
Produzent, Sänger: luskii
Aufnahme-Arrangeur, Komponist und Texter: Bùi Danh Tùng
Songtext und Übersetzung
Original
. . . Life's been moving fast.
Baby, do you know that I need you here?
Baby, do you know?
I need you here with me.
-Life's been moving fast. -Mọi thứ thay đổi quá nhanh.
Hai năm anh chọn đi theo con đường ngày chưa một lần nhà phanh.
Anh vẫn đang bận trốn chạy những nỗi sợ ở trong sâu thẳm.
Anh nhớ mùa hoa đồng nội, nụ cười của mẹ và màu lá xanh.
Mọi thứ thay đổi quá nhanh, mẹ à!
Con biết là con còn hư và con không hay nghe lời mẹ.
Thời gian là thứ đáng sợ, không biết mẹ có thấy trong vành khi thấy những sợi tóc bạc thay thế cho màu tóc xanh.
Mọi thứ thay đổi quá nhanh, chị à!
Tùng biết là chị cũng rất buồn khi gia đình mình như vậy.
Chị còn nhớ những ngày bé, though we used to fight, chị vẫn quan tâm chăm sóc Tùng như là người mẹ thứ hai.
Mọi thứ thay đổi quá nhanh, bố ơi! Đã được một năm từ lần cuối bố con nói chuyện.
Con biết bố biết bố sai vì những gì mà bố đã làm, nhưng con sẽ không đòi hỏi sự thật -vì bố dạy con không được tham lam ạ. -Life's been moving fast.
Baby, do you know that I need you here?
Baby, do you know?
I need you -here with me. Life's been moving fast. -Và mọi thứ thay đổi quá nhanh em à.
Ta đã không nói chuyện cũng được hai năm, nhưng giờ xung quanh em là những tiếng cười, những người bạn thật sự thương em và một người nắm tay em đến cuối và có thể khi em già. Và người đấy không phải là anh.
Anh cũng vui khi em nhận ra người đấy chưa bao giờ là anh. Anh quá trẻ con để yêu, anh lao vào những thứ siêu nhanh.
Ai yêu anh rồi sẽ ghét bởi vì anh ghét những người yêu anh.
Tại sao cuộc sống lại buồn qua lăng kính của người trưởng thành?
Tại sao mà khi ta lớn, ta chỉ muốn được làm trẻ ranh?
Chỉ muốn làm vòng Hà Nội như đứa trẻ sau xe của bố, rồi Bà Thảo thì xiên nướng, ngồi Phố Cổ uống trà chanh.
Đi một vòng Hà Nội với anh, một vòng để nàng nhận ra là Phan Đình Phùng vẫn màu lá xanh.
Và có lẽ ta sẽ ngồi cười vì những ngày tháng hồi ta còn rảnh. Có lẽ ta đã kết thúc vì ta muốn nó bắt đầu quá nhanh.
Bố ơi, có lẽ con và bố thì cũng rất giống, giống trong việc giỏi phá và giống trong việc giỏi làm thất vọng. Giống trong việc ái kỷ và chỉ biết nghĩ cho bản thân mình.
Biết nhìn xa trông rộng nhưng lại không biết nhìn ngược vào trong.
Con mong là con sẽ lớn và rồi con sẽ trưởng thành.
Và nếu lúc đó chưa quá muộn thì hai ta sẽ ngồi nói chuyện về những ước mơ, về những hối hận và có thể là lời xin lỗi.
Nói câu này trớ trêu nhưng con mong bố con mình còn duyên.
Mẹ à, có lẽ con và mẹ thì cũng rất giống, giống trong cả cách nghĩ, cách sống cho dù có lúc bất đồng.
Giống trong việc đặt kỳ vọng cao để tự làm mình thất vọng.
Con biết mẹ đang rất gồng vì công việc vẫn còn đang chất chồng.
Cuộc sống này đâu nhẹ nhàng với mẹ, sao mẹ nhẹ nhàng với con? Mẹ vẫn dạy con phải thương người nên điều đấy dễ dàng với con.
Xuân, hạ, thu, đông rồi lần nữa lại trong xuân.
Tuổi già của mẹ đang đến và con chỉ mong thành công -con đến sớm hơn.
-Baby, do you know that I need you here?
Baby, do you know?
I need you here with me.
Life's been moving -fast. -Mọi thứ thay đổi quá nhanh, Tùng ơi!
Tao cảm ơn mày vì đã yêu âm nhạc như này, Tùng ơi.
Tao cảm ơn mày vì đã luôn cố gắng mỗi ngày, Tùng ơi. Cảm ơn mày có móng tay nhọn vì vỏ quýt dày, Tùng ơi.
Vì Tùng ơi, vì Tùng ơi, vì Tùng ơi!
Tao biết mày cố rất nhiều để có được ngày hôm nay, Tùng ơi. Tao biết là mày kiên nhẫn vì nó không xảy ra ngay, Tùng ơi.
Nhưng tao biết là dù phải chết thì mày sẽ luôn hăng say, Tùng ơi.
Và có lẽ là điều tệ nhất không phải là chết, mà đó là trước khi chết ta nhận ra ta chưa bao giờ sống.
Và đó là lúc nhận ra cả đời người sắp đổ thành sông.
Và đó là lúc nhận ra nếu cố hơn nữa thì đã thành công. Và tao không biết là ai muốn thế, nhưng tao thì không.
Tao muốn quyết định số phận của mình, không trôi như bao ni lông.
Tao có một vài anh em và những hoài bão ở Phạm Huy Thông.
Giờ xe tôi bơm đầy xăng, ngồi ghế sau trống, mấy bạn đi -không? -Baby, do you know that I need you here?
Một giờ hai mươi lăm, hai bảy tháng ba, hai không hai lăm.
Yên Phụ,
Trúc Bạch,
Quận Ba Đình, Hà Nội. Anh Tùng F.
Deutsche Übersetzung
. . . Das Leben ging schnell voran.
Baby, weißt du, dass ich dich hier brauche?
Baby, weißt du?
Ich brauche dich hier bei mir.
-Das Leben geht schnell voran. -Alles ändert sich so schnell.
Zwei Jahre lang entschied er sich, denselben Weg zu gehen, der nie aufhörte.
Er ist immer noch damit beschäftigt, vor seinen tiefsten Ängsten davonzulaufen.
Ich vermisse die Blumensaison auf den Feldern, das Lächeln meiner Mutter und die Farbe der grünen Blätter.
Alles ändert sich so schnell, Mama!
Ich weiß, dass ich immer noch ungezogen bin und nicht oft auf dich höre.
Zeit ist eine beängstigende Sache, ich weiß nicht, ob meine Mutter es in ihren Augen gesehen hat, als sie sah, dass silberne Haare blaue Haare ersetzten.
Alles ändert sich so schnell, Schwester!
Tung weiß, dass sie auch sehr traurig darüber ist, dass es in ihrer Familie so ist.
Sie erinnert sich noch an ihre Kindheitstage, obwohl wir uns immer gestritten haben, hat sie sich immer noch wie eine zweite Mutter um Tung gekümmert.
Alles ändert sich so schnell, Papa! Es ist ein Jahr her, seit dein Vater das letzte Mal gesprochen hat.
Ich weiß, dass du aufgrund dessen, was du getan hast, weißt, dass du falsch liegst, aber ich werde nicht nach der Wahrheit fragen – weil du mich gelehrt hast, nicht gierig zu sein. -Das Leben geht schnell voran.
Baby, weißt du, dass ich dich hier brauche?
Baby, weißt du?
Ich brauche dich – hier bei mir. Das Leben ging schnell voran. -Und alles ändert sich so schnell, Schatz.
Wir haben zwei Jahre lang nicht geredet, aber jetzt bist du von Lachen umgeben, von Freunden, die dich wirklich lieben, und von jemandem, der deine Hand bis zum Ende hält und vielleicht auch, wenn du alt bist. Und diese Person bist nicht du.
Ich freue mich auch, wenn einem klar wird, dass diese Person nie ich war. Er ist zu kindisch, um zu lieben, er stürzt sich superschnell in die Dinge.
Wer dich liebt, wird dich hassen, weil du diejenigen hasst, die dich lieben.
Warum ist das Leben aus der Sicht von Erwachsenen traurig?
Warum wollen wir, wenn wir erwachsen sind, einfach nur ein Kind sein?
Ich möchte einfach wie ein Kind hinter dem Auto seines Vaters durch Hanoi fahren, dann wird Frau Thao Spieße grillen und in der Altstadt sitzen und Zitronentee trinken.
Machen Sie mit ihm eine Tour durch Hanoi, eine Tour, bei der ihr klar wird, dass Phan Dinh Phung immer noch grün ist.
Und vielleicht sitzen wir da und lachen über die Tage, als wir frei waren. Vielleicht haben wir es beendet, weil wir wollten, dass es so schnell beginnt.
Papa, vielleicht sind du und ich uns sehr ähnlich, ähnlich gut darin, Dinge kaputt zu machen, und ähnlich gut darin, zu enttäuschen. Als wäre man narzisstisch und würde nur an sich selbst denken.
Wissen, wie man in die Ferne schaut, aber nicht, wie man nach innen blickt.
Ich hoffe, dass ich erwachsen werde und dann erwachsen werde.
Und wenn es noch nicht zu spät ist, werden wir uns zusammensetzen und über Träume, Bedauern und vielleicht Entschuldigungen sprechen.
Es ist ironisch, das zu sagen, aber ich hoffe, dass unser Vater und ich immer noch verliebt sind.
Mama, vielleicht sind du und ich uns sehr ähnlich, ähnlich in unserer Denk- und Lebensweise, auch wenn wir manchmal unterschiedlicher Meinung sind.
Das ist ähnlich, wenn man hohe Erwartungen setzt oder sich selbst enttäuscht.
Ich weiß, dass Mama sehr gestresst ist, weil sich die Arbeit immer noch häuft.
Dieses Leben ist nicht sanft zu dir, warum bist du sanft zu mir? Mama hat mir immer beigebracht, Menschen zu lieben, also fällt mir das leicht.
Frühling, Sommer, Herbst, Winter und dann wieder Frühling.
Das Alter meiner Mutter naht und ich hoffe nur auf Erfolg – ich komme früher.
-Baby, weißt du, dass ich dich hier brauche?
Baby, weißt du?
Ich brauche dich hier bei mir.
Das Leben hat sich schnell bewegt. -Alles ändert sich so schnell, Tung!
Danke, dass du solche Musik liebst, Tung.
Ich danke dir, dass du es jeden Tag versuchst, Tung. Danke, dass du scharfe Nägel und dicke Mandarinenschalen hast, Tung.
Weil Tung, weil Tung, weil Tung!
Ich weiß, dass du dir sehr viel Mühe gegeben hast, dorthin zu gelangen, wo du heute bist, Tung. Ich weiß, dass du geduldig bist, weil es nicht sofort passiert, Tung.
Aber ich weiß, dass du, selbst wenn du sterben musst, immer begeistert sein wirst, Tung.
Und vielleicht ist das Schlimmste nicht der Tod, sondern die Erkenntnis vor dem Tod, dass wir nie gelebt haben.
Und da wurde mir klar, dass sich mein ganzes Leben in einen Fluss verwandeln würde.
Und da wurde mir klar, dass ich es geschafft hätte, wenn ich mich mehr angestrengt hätte. Und ich weiß nicht, wer das will, aber ich weiß es nicht.
Ich möchte über mein Schicksal entscheiden und nicht wie eine Plastiktüte dahintreiben.
Ich habe ein paar Brüder und Ambitionen in Pham Huy Thong.
Jetzt ist mein Auto vollgetankt, der Rücksitz ist leer, Leute, los – nein? -Baby, weißt du, dass ich dich hier brauche?
Fünfundzwanzig eins, März siebenundzwanzig, zwei null fünfundzwanzig.
Yen Phu,
Truc Bach,
Bezirk Ba Dinh, Hanoi. Herr Tung F.