Weitere Songs von Deobson
Weitere Songs von Worek
Beschreibung
Veröffentlicht am: 16.01.2026
Songtext und Übersetzung
Original
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz.
Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię.
Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem. Na mieście niewiele się dzieje, to szybko zapominam, co to jest FOMO.
Spokój na bani. Chata gdzieś na wsi, Mazowsze jest wiosną piękniejsze niż Bali.
Wiadomo, nikt mi nie krzyczy, że Bóg, że ojczyzna, że honor.
Nikt mi nie mówi, że ci, co tu stali, to spoko, a tamci to ZOMO.
Ważna jest zawsze rodzina, srebro czy ołów, plata o plomo. Nigdy nie kraczę jak inni. Czarny to może charakter.
Trudno pomylić mnie z wroną. Siedzę na chacie jak kękę, cesarz i jak astronom.
Patrzę w niebo, sprzyja mi chyba dziś układ planet. Awers czy rewers? Rzucam monetą.
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz.
Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię. Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem.
Kiedyś na Lotnych ja uciekałem, teraz mi z pola widzenia ucieka peleton.
W starym regale po dziadka Kasi znalazłem skitrany żeton. Maria rysuje coś kredą.
Sąsiad coś kosi za miedzą. Kumpel mi pisze, że Santi awansował z Realem Oviedo.
Czterdzieści na karku i tyle kontuzji. I co? I co? I można.
I chociaż to frazes, to może być dobrze, jak było. Co? Co? Koszmar.
Pływam kajakiem w weekendy Pilicą i czuję się trochę jak bosman. Łopata to przecież nie szlachcic.
Może dlatego ostatnio najlepiej się czuję na wioskach.
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz. Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię.
Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem.
Jak uciekam z miasta, to także dlatego, że w tłumie się nigdy nie płaczę.
Już dawno przestali się wszyscy tam modlić i mało kto pamięta pacierz.
Klasyczny hat trick, prochy, rozwód, terapię.
Rzadko ktoś jeszcze tam walczy, chyba że nad ranem z kacem.
Deutsche Übersetzung
Wenn ich aus der Stadt weglaufe, liegt das auch daran, dass ich nie in Menschenmengen weine.
Alle haben dort schon vor langer Zeit aufgehört zu beten und kaum jemand erinnert sich an die Gebete.
Klassischer Hattrick, Drogen, Scheidung, Therapie.
Dort kämpft kaum noch jemand, außer morgens mit einem Kater. Da in der Stadt nicht viel los ist, vergesse ich schnell, was FOMO ist.
Ruhe und Frieden. Masovia, ein Ferienhaus irgendwo auf dem Land, ist im Frühling schöner als Bali.
Natürlich schreit mir niemand nach Gott, Land, Ehre.
Niemand sagt mir, dass diejenigen, die hier standen, cool und diejenigen, die dort standen, ZOMO waren.
Familie ist immer wichtig, Silber oder Blei, Plata oder Plomo. Ich krächze nie wie andere. Schwarz ist vielleicht ein Charakter.
Es ist schwer, mich mit einer Krähe zu verwechseln. Ich sitze in der Hütte wie ein Trottel, ein Kaiser und ein Astronom.
Ich schaue in den Himmel, die Anordnung der Planeten scheint mir heute günstig zu sein. Vorderseite oder Rückseite? Ich werfe eine Münze.
Wenn ich aus der Stadt weglaufe, liegt das auch daran, dass ich nie in Menschenmengen weine.
Alle haben dort schon vor langer Zeit aufgehört zu beten und kaum jemand erinnert sich an die Gebete.
Klassischer Hattrick, Drogen, Scheidung, Therapie. Dort kämpft kaum noch jemand, außer morgens mit einem Kater.
Früher bin ich auf Lotni weggelaufen, aber jetzt rennt das Hauptfeld vor meinen Augen davon.
Ich habe eine Skitra-Marke im alten Bücherregal von Kasias Großvater gefunden. Maria zeichnet etwas mit Kreide.
Der Nachbar mäht etwas im Hinterhof. Mein Freund schreibt mir, dass Santi bei Real Oviedo befördert wurde.
Vierzig Jahre später und so viele Verletzungen. Na und? Na und? Und das können Sie.
Und obwohl es ein Klischee ist, kann es so sein, wie es war. Was? Was? Alptraum.
Am Wochenende fahre ich mit dem Kajak auf dem Fluss Pilica und fühle mich ein bisschen wie ein Bootsmann. Eine Schaufel ist schließlich kein Edelmann.
Vielleicht fühle ich mich deshalb in letzter Zeit in Dörfern am wohlsten.
Wenn ich aus der Stadt weglaufe, liegt das auch daran, dass ich nie in Menschenmengen weine.
Alle haben dort schon vor langer Zeit aufgehört zu beten und kaum jemand erinnert sich an die Gebete. Klassischer Hattrick, Drogen, Scheidung, Therapie.
Dort kämpft kaum noch jemand, außer morgens mit einem Kater.
Wenn ich aus der Stadt weglaufe, liegt das auch daran, dass ich nie in Menschenmengen weine.
Alle haben dort schon vor langer Zeit aufgehört zu beten und kaum jemand erinnert sich an die Gebete.
Klassischer Hattrick, Drogen, Scheidung, Therapie.
Dort kämpft kaum noch jemand, außer morgens mit einem Kater.