Weitere Songs von Typhoon
Weitere Songs von Beste Zangers
Beschreibung
Produzent: Marcel Fisser
Songtext und Übersetzung
Original
Stil de tijd.
Laat het stoppen met verstrijken, zodat ik altijd, zoals nu, naar je kan kijken. Stil de tijd.
Stil de tijd, zo midden in het leven. Want hoe ik leef nu, lijkt het op mijn lijf geschreven.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
De lange, volle dagen, het eindeloze praten.
Jij en ik en wij.
Stil de tijd.
Stil de tijd. Laat het niet langer vervliegen.
Ik wil niet missen, noch mijn ouders ooit verliezen.
Stil de tijd.
Stil de tijd.
Doe het anders nu en dan exact zoals we hier nu samen zitten.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
Dus heb ik het beschreven, dit hemels heerlijk leven, zodat het nooit verdwijnt.
Als de eerste keer verliefd, voor het eerst een gebroken hart, de eerste keer verlies. Voor het eerst ruzie maken.
Waarom weet ik niet precies. Ik was ongetwijfeld wel koppig.
Het ging waarschijnlijk over niets.
Wam terecht in mijn eerste liedje voor een handjevol publiek, een paar vrienden en mijn ouders, maar het was tenminste iets.
In mijn hoofd was het pingpong, zoals jij toen je achttien was.
Wij zeggen niet van elke seconde. Ik vraag me af: hoe doe je dat? Hoe doe je dat?
De tijd vliegt voorbij en wij kijken toe. Hoe doe je dat? De juiste keuzes maken en ook weten hoe.
Hoe doe je dat? Dapper zijn, ben niet per se een held.
Hoe accepteer je ouder worden ondanks de heimwee naar jezelf? Hoe?
Of ligt het antwoord in het doen, in de berusting dat we doorgaan en het anders is dan toen?
In de liefde voor het moment en het stillen van de tijd. Zou ik niet anders willen doen.
Zou ik nergens anders willen zijn.
Ik steel de tijd.
Deutsche Übersetzung
Bringen Sie die Zeit zum Schweigen.
Lass es aufhören zu vergehen, damit ich dich immer wie jetzt ansehen kann. Bringen Sie die Zeit zum Schweigen.
Stille Zeit, mitten im Leben. Denn die Art und Weise, wie ich jetzt lebe, scheint auf mich zugeschnitten zu sein.
Bringen Sie die Zeit zum Schweigen.
Und ich weiß, dass es überhaupt nicht möglich ist, aber es vergeht so schnell und ich fürchte, ich werde es vergessen.
Die langen, vollen Tage, das endlose Reden.
Du und ich und wir.
Bringen Sie die Zeit zum Schweigen.
Bringen Sie die Zeit zum Schweigen. Lassen Sie es nicht länger verdunsten.
Ich möchte meine Eltern niemals vermissen oder verlieren.
Bringen Sie die Zeit zum Schweigen.
Bringen Sie die Zeit zum Schweigen.
Ansonsten machen Sie es ab und zu genau so, wie wir jetzt hier zusammen sitzen.
Bringen Sie die Zeit zum Schweigen.
Und ich weiß, dass es überhaupt nicht möglich ist, aber es vergeht so schnell und ich fürchte, ich werde es vergessen.
So habe ich es beschrieben, dieses himmlisch wunderbare Leben, damit es niemals verschwindet.
Wie das erste Mal verliebt, das erste Mal ein gebrochenes Herz, der erste Verlust. Zum ersten Mal streiten.
Ich weiß nicht genau warum. Zweifellos war ich stur.
Es ging wohl um nichts.
Am Ende sang ich mein erstes Lied vor einer Handvoll Leuten, ein paar Freunden und meinen Eltern, aber es war immerhin etwas.
In meinem Kopf war es Tischtennis, wie du, als du achtzehn warst.
Wir sagen nicht jede Sekunde. Ich frage mich: Wie macht man das? Wie macht man das?
Die Zeit vergeht wie im Flug und wir schauen zu. Wie macht man das? Die richtigen Entscheidungen treffen und wissen wie.
Wie macht man das? Mutig zu sein bedeutet nicht unbedingt, ein Held zu sein.
Wie akzeptieren Sie das Älterwerden, obwohl Sie Heimweh verspüren? Wie?
Oder liegt die Antwort darin, es zu tun, in der Resignation, die wir fortsetzen und die anders ist als damals?
In der Liebe zum Augenblick und dem Stillstand der Zeit. Ich würde es nicht anders machen wollen.
Ich möchte nirgendwo anders sein.
Ich stehle Zeit.